Стари завет · Пророчке књиге великих пророка
Исаија 64
Наставак молитве за спасење.
1
О да би раздро небеса и сишао, да се растопе горе од тебе,
2
Као што се на огњу разгори грање и вода узаври од огња, да име твоје познаду непријатељи твоји и да народи дрхћу од тебе.
3
Кад си чинио страхоте којима се не надасмо, ти си слазио, и горе се растапаху од тебе.
4
Откако је вијека не чу се, нити се ушима дозна, нити око видје Бога осим тебе да би тако учинио онима који га чекају.
5
Сретао си онога који се радује творећи правду; помињу те на путовима твојим; гле, ти си се разгњевио што гријешисмо; да на њима једнако остасмо, бисмо се спасли.
6
Али сви бијасмо као нечисто што, и сва наша правда као нечиста хаљина; зато опадосмо сви као лист, и безакоња наша као вјетар однесоше нас.
7
Никога не би да призива име твоје, да устане да се тебе држи, јер си сакрио лице своје од нас и растопио си нас безакоњем нашим.
8
Али сада, Господе, ти си наш отац; ми смо кал, а ти си наш лончар, и сви смо дјело руку твојих.
9
Господе, не гњеви се веома, и не помињи довијека безакоња; ево, погледај; ми смо сви твој народ.
10
Градови светости твоје опустјеше; Сион опустје, Јерусалим поста пустош.
11
Дом наше светиње и наше красоте, у ком те славише оци наши, изгорје огњем, и све што нам бјеше драго потрвено је.
12
Хоћеш ли се на то уздржати, Господе, и мучати, и једнако нас мучити?
Главе · Исаија
Превод: Ђура Даничић (Стари завет), Свети архијерејски синод СПЦ (Нови завет). Извор текста: svetosavlje.org.